اطاعت خداوند ذبح كرد و بعد معلوم شد صحيح است ظاهرا كافى باشد .
« 1040 » م - احتياط آن است كه ذبيحه را سه قسمت كنند ، يك قسمت را هديه بدهند . و يك قسمت را صدقه بدهند ، در صورت امكان واجب است ولى واجب نيست ثلث فقير را به شخص خود فقير بدهد بلكه جايز است به وكيل او داده شود گرچه وكيل خود صاحب قربانى باشد وكيل در آن قسمت برحسب اجازه مؤكل هر تصرفى را كه گفته است مىنمايد چه بخشيدن به ديگرى يا فروش يا اعراض و غير اينها ( مراعات اين نكته براى حجاج محترم بسيار مفيد است كه هنگام حركت از وطن يا توسط تلفن از مكه از فقيرى وكالت بگيرد كه در يك سوم قربانى طبق خواسته او تصرف كند ولو اينكه پس از برگشتن پولش را به او بدهد زيرا يافتن فقير مؤمن در منى براى حجاج بسيار مشكل است ) بنابراين بدون اجازه فقير نمىتواند همه قربانى را به فقراى كفار بدهد و اگر داد و يا تلف نمود قيمت دو سوم ( هديه و صدقه ) را ضامن خواهد بود .
« 1041 » م - جايز است كه ذبح را كسى ديگر به نيابت انجام دهد و نيت را نايب كند ، و أحوط و اولى آن است كه خود شخص هم نيت كند .
« 1042 » م - باى ذابح مسلمان باشد .
« 1043 » م - در صورتى كه قربانى بدست غير مؤمن انجام گيرد كفايت مىكند .
« 1044 » م - ذبح هم از عبادات است و در آن نيت خالص و قصد اطاعت خداوند لازم است .
« 1045 » م - احتياط آن است كه اگر احتمال نقص يا مرض در گوسفند بدهند آن را معاينه كنند ، اگر چه اقوى در احتمال آنكه عيبى حادث شده باشد
مناسك حج همراه با ادعيه و زيارات (فارسى) — صفحة 257
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٢٥٧