نذر كند صدقه بدهد و جنس و مقدار آن را معيّن نكند ، اگر چيزى بدهد كه بگويند صدقه داده ، به نذر عمل كرده است و اگر نذر كند كارى براى خدا بجا آورد ، در صورتى كه يك نماز بخواند يا يك روزه بگيرد ، يا چيزى صدقه بدهد ، نذر خود را انجام داده است .
مسأله 2669 - اگر نذر كند روز معيّنى را روزه بگيرد ، بايد همان روز را روزه بگيرد ولى مىتواند در آن روز مسافرت كند و لازم نيست قصد اقامه كند و بعد بايد آن روز را قضا كند و اگر بدون عذر عمداً روزه نگيرد ، بايد گذشته از قضاى آن روزه كفّاره هم بدهد يعنى يك بنده آزاد كند يا به شصت فقير طعام دهد يا دو ماه پى در پى روزه بگيرد ولى اگر عذر ديگرى مثل مرض يا مصادف شدن با يكىاز دو عيد يا نفاس يا حيض براى او پيش آيد ، قضاى تنها كافى است اگر چه قضاى روزه عيد و حيض و نفاس لازم نيست .
مسأله 2670 - اگر انسان از روى اختيار به نذر خود عمل نكند ، بايد به مقدارى كه در مسأله پيش گفته شد كفّاره بدهد .
مسأله 2671 - اگر نذر كند كه تا وقت معيّنى عملى را ترك كند ، بعد از گذشتن آن وقت مىتواند آن عمل را بجا آورد و اگر پيش از گذشتن وقت از روى فراموشى يا ناچارى انجام دهد ، چيزى بر او واجب نيست ولى بازهم لازم است كه تا آن وقت آن عمل را بجا نياورد و چنانچه دوباره پيش از رسيدن آن وقت بدون عذر آن عمل را انجام دهد ، بايد به مقدارى كه در دو مسأله پيش گفته شد كفّاره بدهد .
مسأله 2672 - كسى كه نذر كرده عملى را ترك كند و وقتى براى آن معيّن نكرده است ، اگر از روى فراموشى يا ناچارى يا ندانستن ، آن عمل را انجام دهد كفّاره بر او واجب نيست ولى بعداً هروقت از روى اختيار آن را بجا آورد ، بايد به احتياط واجب به مقدارى كه در سه مسأله پيش گفته شد كفّاره بدهد .
مسأله 2673 - اگر نذر كند كه در هر هفته روز معيّنى مثلًا روز جمعه را روزه بگيرد چنانچه يكى از جمعهها عيد فطر يا عيد قربان باشد يا در روز جمعه عذر ديگرى مانند حيض براى او پيدا شود ، بايد آن روز را روزه نگيرد و حكم قضاى آن ذكر شد .
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 442
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٤٤٢