احكام نذر و عهد
مسأله 2656 - احكام نذر آن است كه انسان بر خود واجب كند كه كار خيرى را براى خدا بجا آورد ، يا كارى را كه نكردن آن بهتر است براى خدا تركنمايد .
مسأله 2657 - در نذر بايد صيغه خوانده شود و لازم نيست آن را به عربىبخوانند ، پس اگر بگويد چنانچه مريض من خوب شود ، براى خدا ده تومان به فقير مىدهم بايد وفا به نذر خود بنمايد .
مسأله 2658 - كسى كه نذر مىكند بايد مكلّف و عاقل باشد و به اختيار خود نذر كند ، بنابراين نذر كردن كسى كه او را مجبور كردهاند ، يا به واسطه عصبانى شدن بىاختيار نذر كرده ، صحيح نيست .
مسأله 2659 - آدم سفيهى كه مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف مىكند يا مفلس اگر مثلًا نذر كند چيزى به فقير بدهد ، صحيح نيست .
مسأله 2660 - اگر شوهر از نذر كردن زن جلوگيرى نمايد ، زن نمىتواند نذر كند و اگر بدون اجازه شوهر نذر كند ، نذر او صحيح است ولى اگر بخواهد مىتواند نذر او را به هم بزند .
مسأله 2661 - اگر زن با اجازه شوهر نذر كند ، شوهرش نمىتواند نذر او را به هم بزند يا او را از عمل كردن به نذر جلوگيرى نمايد .
مسأله 2662 - اگر فرزند با اجازه پدر نذر كند ، بايد به آن نذر عمل نمايد ، بلكه اگر