احكام وديعه ( امانت )
مسأله 2343 - اگر انسان مال خود را به كسى بدهد و بگويد نزد تو امانت باشد و او هم قبول كند يا بدون اين كه حرفى بزنند به صاحب مال بفهماند كه مال را براىنگهدارى به او مىدهد و او هم به قصد نگهدارى كردن بگيرد ، بايد به احكام وديعه وامانتدارى كه بعداً گفته مىشود عمل نمايد .
مسأله 2344 - امانت دار و كسى كه مال را امانت مىگذارد ، بايد هر دو بالغ و عاقل باشند ، پس اگر انسان مالى را پيش بچه يا ديوانه امانت بگذارد يا ديوانه و بچه مالى را پيش كسى امانت بگذارد صحيح نيست مگر آن كه با اذن ولىّ باشد .
مسأله 2345 - اگر از بچه يا ديوانه چيزى را بطور امانت قبول كند بايد آن را به صاحبش بدهد و اگر آن چيز مال خود بچه يا ديوانه است ، به ولىّ او برساند و چنانچه در رساندن مال به آنان كوتاهى كند و تلف شود ، بايد عوض آن رابدهد .
مسأله 2346 - كسى كه نمىتواند امانت را نگهدارى نمايد نبايد قبول كند مگر اين كه امانتگذار با دانستن حال او امانت بگذارد .
مسأله 2347 - اگر انسان به صاحب مال بفهماند كه براى نگهدارى مال او حاضر نيست ، چنانچه او مال را بگذارد و برود و آن مال تلف شود ، كسى كه امانت را قبول نكرده ضامن نيست ، ولى احتياط مستحبّ آن است كه اگر ممكن باشد آن را نگهدارى نمايد .
مسأله 2348 - كسى كه چيزى را امانت مىگذارد ، هر وقت بخواهد مىتواند آن را پس بگيرد و كسى هم كه امانت را قبول مىكند ، هر وقت بخواهد مىتواند آن را به صاحبش برگرداند .
مسأله 2349 - اگر انسان از نگهدارى امانت منصرف شود و وديعه را به هم بزند بايد در صورت امكان هرچه زودتر مال را به صاحب آن يا وكيل يا ولىّ صاحبش برساند ، يا به آنان خبر دهد كه به نگهدارى حاضر نيست و اگر بدون عذر مال را به آنان نرساند وخبر هم ندهد ، چنانچه مال تلف شود ، بايد عوض آن را بدهد .