خود مدارا كند ، بدون حساب و به سرعت از صراط مىگذرد و كسى كه برادر مسلمانش از او قرض بخواهد و ندهد بهشت بر او حرام مىشود .
مسأله 2288 - در قرض لازم نيست صيغه بخوانند بلكه اگر چيزى را به نيّت قرض به كسى بدهد و او هم به همين قصد بگيرد ، صحيح است ولى مقدار آن بايد كاملًا معلوم باشد .
مسأله 2289 - هر وقت بدهكار بدهى خود را بدهد ، طلبكار بايد قبول نمايد مگر در وقت قرض دادن تأجيل شده باشد در اين صورت قبول لازم نيست .
مسأله 2290 - اگر در صيغه قرض براى پرداخت ، مدّتى قرار دهند ، واجب آن است كه طلبكار پيش از تمام شدن آن مدّت طلب خود را مطالبه نكند ولى اگر مدّت نداشته باشد ، طلبكار هر وقت بخواهد مىتواند طلب خود را مطالبه نمايد .
مسأله 2291 - اگر طلبكار طلب خود را مطالبه كند ، چنانچه بدهكار بتواند بدهىخود را بدهد ، بايد فوراً آن را بپردازد و اگر تأخير بيندازد ، گناهكار است .
مسأله 2292 - اگر بدهكار غير از خانهاى كه در آن نشسته و اثاثيه منزل و چيزهاى ديگرى كه به آنها احتياج دارد ، چيزى نداشته باشد ، طلبكار نمىتواند طلب خود را از او مطالبه نمايد ، بلكه بايد صبر كند تا بتواند بدهى خود را بدهد .
مسأله 2293 - كسى كه بدهكار است ونمىتواند بدهى خود را بدهد ، چنانچه بتواند كاسبى كند ، احتياط واجب آن است كه كسب كند و بدهى خود را بدهد .
مسأله 2294 - كسى كه دسترس به طلبكار خود ندارد ، چنانچه اميد نداشته باشد كه او را پيدا كند و احتمال مرگ او را هم ندهد يا اگر احتمال مرگش را مىدهد ورثه او را نشناسد ، بايد با اجازه حاكم شرع طلب او را احتياطاً به فقير غير سيّد بدهد .
مسأله 2295 - اگر مال ميّت بيشتر از خرج واجب كفن و دفن و بدهى او نباشد ، بايد مالش را به همين مصرفها برسانند و به وارث او چيزى نمىرسد .
مسأله 2296 - اگر كسى مقدارى پول ، طلا يا نقره قرض كند و قيمت آن كم شود ، يا چند برابر گردد ، چنانچه همان مقدار را كه گرفته پس دهد كافى است ولى اگر هر دو به غير آن راضى شوند ، اشكال ندارد .
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 377
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٣٧٧