احكام حجّ
مسأله 2051 - حجّ : زيارت كردن خانه خدا و انجام اعمالى است كه دستور دادهاند در آنجا بجا آورده شود و در تمام عمر بر كسى كه اين شرائط را دارا باشد ، يك مرتبه واجب مىشود : اوّل - آن كه بالغ باشد ؛ دوم - آن كه عاقل و آزاد باشد ؛ سوم - به واسطه رفتن به حجّ مجبور نشود كه كار حرامى را كه مهمتر از حجّ است انجام دهد ، يا عمل واجبى را كه اهميّت بيشتر از حجّ دارد ترك نمايد ، پس اگر مثلًا مجبور باشد از راه غصبى برود و راه ديگرى هم نباشد در صورتى كه اهميّت بيشتر دارد ، نبايد حجّ برود ؛ چهارم - آن كه مستطيع باشد ، و مستطيع بودن به چند چيز است : اوّل - آن كه توشه راه و مركب سوارى يا مالى كه بتواند آنها را تهيّه كند داشته باشد ؛ دوم - سلامت مزاج وتوانايى آن را داشته باشد كه بتواند مكّه رود وحجّ را بجا آورد ؛ سوم - در راه مانعى از رفتن نباشد و اگر راه بسته باشد يا انسان بترسد كه در راه ، جان يا عرض او از بين برود يا مال او را ببرند ، حجّ بر او واجب نيست ولى اگر از راه ديگرىبتواند برود ، اگرچه دور تر باشد ، بايد از آن راه برود ؛ چهارم - به قدر بجا آوردن اعمال حجّ وقت داشته باشد ؛ پنجم - مخارج كسانى را كه خرجى آنان بر او واجب است مثل زن و بچه و مخارج كسانى را كه مردم خرجى دادن به آنها را لازم مىدانند داشته باشد ؛ ششم - بعد از برگشتن ، كسب يا زراعت يا عايدى ملك يا راه ديگرىبراى معاش خود داشته باشد كه مجبور نشود به زحمت زندگى كند .