مسأله 1723 - اگر مرض انسان چند سال طول بكشد ، بعد از آن كه خوب شد بايد قضاى رمضان آخر را بگيرد و براى هر روز از سالهاى پيش يك مدّ كه تقريباً ده سير است ، طعام يعنى گندم يا جو و مانند اينها به فقير بدهد .
مسأله 1724 - كسى كه بايد براى هر روز يك مدّ طعام به فقير بدهد ، مىتواند كفّاره چند روز را به يك فقير بدهد .
مسأله 1725 - اگر قضاى روزهء رمضان را چند سال تأخير بيندازد ، بايد قضا را بگيرد و براى هر روز يك مدّ طعام به فقير بدهد .
مسأله 1726 - اگر روزهء رمضان را عمداً نگيرد ، بايد قضاى آن را بجا آورد و براى هر روز دو ماه روزه بگيرد ، يا به شصت فقير طعام بدهد ، يا يك بنده آزاد كند و چنانچه تا رمضان آينده قضاى آن روزه را بجا نياورد ، براى هر روز ، بايد يك مدّ طعام بدهد .
مسأله 1727 - اگر روزهء رمضان را عمداً نگيرد و در روز مكرر جماع كند ، بنابر احتياط واجب كفّاره هم مكرر مىشود ولى اگر چند مرتبه كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، مثلًا چند مرتبه غذا بخورد ، يك كفّاره كافى است .
مسأله 1728 - بعد از مرگ پدر ، پسر بزرگتر بايد قضاى نماز و روزهء پدر را به تفصيلى كه سابقاً بيان شد بجا آورد و همچنين است در قضاى روزهء مادر بنابر احتياط مستحبّ چنان كه گذشت .
مسأله 1729 - اگر پدر غير ازروزه رمضان ، روزه واجب ديگرى را مانند روزهء نذر نگرفته باشد ، احتياط واجب آن است كه پسر بزرگتر قضا نمايد و همچنين است روزهء مادر بنابر احتياط مستحبّ .
احكام روزهء مسافر
مسأله 1730 - مسافرى كه بايد نمازهاى چهار ركعتى را در سفر دو ركعت بخواند نبايد روزه بگيرد و مسافرى كه نمازش را تمام مىخواند ، مثل كسىكه شغلش مسافرت ، يا سفر او سفر معصيت است ، بايد در سفر روزهبگيرد .