مسأله 1607 - اگر روزهدار در حال بيرون آمدن منى از خواب بيدار شود واجب نيست از بيرون آمدن آن جلوگيرى كند .
مسأله 1608 - روزه دارى كه محتلم شده ، مىتواند بول كند و به دستورى كه در مسأله هفتاد و سه گفته شد ، استبراء نمايد ، اگرچه بداند به واسطه بول يا استبراء كردن باقيمانده منى از مجرى بيرون مىآيد .
مسأله 1609 - روزه دارى كه محتلم شده ، اگر بداند منى در مجرى مانده و در صورتى كه پيش از غسل بول نكند بعد از غسل منى از او بيرون مىآيد بنابر احتياط واجب بايد پيش از غسل بول كند .
مسأله 1610 - كسى كه مىداند كه اگر عمداً منى ازخود بيرون آورد ، روزهاش باطل مىشود در صورتى كه به قصد بيرون آمدن منى با كسى بازى و شوخى كند ، اگرچه منى از او بيرون نيايد ، روزه او باطل مىشود بنابر احتياط .
مسأله 1611 - اگر روزهدار بدون قصد بيرون آمدن منى با كسى بازى و شوخى كند چنانچه اطمينان دارد كه منى از او خارج نمىشود ، اگرچه اتّفاقاً بيرون آيد بنابر احتياط مستحبّ قضاى روزه آن روز را بگيرد ولى اگر اطمينان ندارد و اين كار را كرد ، بايد روزه را قضا كند .
4 - دروغ بستن به خدا و پيغمبر
مسأله 1612 - اگر روزه دار به گفتن يا به نوشتن يا به اشاره و مانند اينها به خدا و پيغمبران و جانشينان پيغمبران عمداً نسبت دروغ بدهد ، اگرچه فوراً بگويد دروغ گفتم يا توبه كند ، روزه او باطل است و احتياط واجب آن است كه به حضرت زهراء عليها السلام هم نسبت دروغ ندهد .
مسأله 1613 - اگر بخواهد خبرى را كه نمىداند راست است يا دروغ نقل كند ، بنابر احتياط واجب بايد از كسى كه آن خبر را گفته ، يا از كتابى كه آن خبر در آن نوشته شده نقل نمايد .