و اگر نيّت كند كه اگر رمضان است روزه رمضان و اگر رمضان نيست و روزه قضا يا مانند آن باشد روزه او احتياطاً صحيح نيست ولى اگر به نيّت قربت مطلقه روزه را گرفته است روزه او صحيح است و چنانچه بعد معلوم شود رمضان بوده ، از رمضان حساب مىشود .
مسأله 1585 - اگر روزى را كه شك دارد آخر شعبان است يا اوّل رمضان ، به نيّت روزه قضا يا روزه مستحبّى و مانند آن روزه بگيرد و در بين روز بفهمد كه ماه رمضان است ، بايد نيّت روزه رمضان كند .
مسأله 1586 - اگر در روزه واجب معيّنى مثل روزه رمضان مردد شود كه روزه خود را باطل كند يا نه ، يا قصد كند كه روزه را باطل كند ، روزهاش باطل مىشود اگرچه از قصدى كه كرده توبه نمايد و كارى هم كه روزه را باطل مىكند انجام ندهد .
مسأله 1587 - در روزه مستحبّى و روزه واجبى كه وقت آن معيّن نيست مثل روزه كفّاره ، اگر قصد كارى كند كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، يا مردد شود كه بجا آورد يا نه ، چنانچه بجا نياورد و پيش از ظهر دوباره نيّت روزه كند ، روزه او صحيح است .
چيزهائى كه روزه را باطل مىكند
مسأله 1588 - نه چيز روزه را باطل مىكند : اوّل - خوردن و آشاميدن ، دوم - جماع ، سوم - استمناء ، و استمناء آن است كه انسان با خود كارى كند كه منى از او بيرون آيد ، چهارم - دروغ بستن به خدا و پيغمبر و جانشينان پيغمبر عليهم السلام ، پنجم - رساندن غبار غليظ به حلق ، ششم - فرو بردن تمام سر در آب ، هفتم - باقى ماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح ، هشتم - اماله كردن با چيزهاى روان ، نهم - قى كردن ، و احكام اينها در مسائل آينده گفته مىشود .
[ چيزهائى كه روزه را باطل مىكند ]
1 - خوردن و آشاميدن
مسأله 1589 - اگر روزهدار عمداً چيزى بخورد يا بياشامد ، روزه او باطل مىشود ، چه خوردن و آشاميدن آن چيز معمول باشد مثل نان و آب ، چه معمول نباشد مثل خاك