مسأله 1071 - در سجده بنابر احتياط واجب سر دو انگشت بزرگ پاها را به زمين بگذارد و اگر انگشتهاى ديگر پا ، يا روى پا را به زمين بگذارد ، يا به واسطه بلند بودن ناخن سر شست به زمين نرسد ، نماز باطل است و كسى كه به واسطه ندانستن مسأله نمازهاى خود را اينطور خوانده ، بايد دوباره بخواند .
مسأله 1072 - كسى كه مقدارى از شست پايش بريده ، بايد بقيّه آن را به زمين بگذارد و اگر چيزى از آن نمانده يا اگر مانده خيلى كوتاه است ، بايد بقيّه انگشتان را بگذارد ، و اگر هيچ انگشت ندارد ، بايد هر مقدارى از پا باقى مانده به زمين بگذارد و بهتر آن است كه جاى شست بريده را به زمين بگذارد .
مسأله 1073 - اگر بطور غير معمول سجده كند ، مثلًا سينه و شكم را به زمين بچسباند ، يا پاها را دراز كند اگرچه هفت عضوى كه گفته شد به زمين برسد وصدق سجود فى الجمله بشود ، بنابر احتياط واجب نماز را اعاده كند .
مسأله 1074 - مهر يا چيز ديگرى كه بر آن سجده مىكند ، بايد پاك باشد ولى اگر مثلًا مهر را روى فرش نجس بگذارد ، يا يك طرف مهر نجس باشد و پيشانى را به طرف پاك آن بگذارد ، اشكال ندارد .
مسأله 1075 - اگر در پيشانى دمل و مانند آن باشد ، چنانچه ممكن است بايد با جاى سالم پيشانى سجده كند ، و اگر ممكن نيست بايد زمين را گود كند و دمل را در گودال و جاى سالم را به مقدارى كه براى سجده كافى است بر زمين بگذارد .
مسأله 1076 - اگر دمل يا زخم تمام پيشانى را گرفته باشد ، بايد به يكى از دو طرف پيشانى سجده كند و احتياط مستحبّ تقديم طرف راست است و اگر ممكن نيست ، به چانه و اگر به چانه هم ممكن نيست ، بايد به هر جايى از صورت يا جلوىسر كه ممكن است سجده كند و احتياط واجب آن است كه خم شود و با ابرو سجده كند و اگر با ابرو هم ممكن نيست بينى را بر زمين بگذارد و اگر آن هم ممكن نيست به هر جورى كه ممكن باشد كافى است .
مسأله 1077 - كسى كه نمىتواند پيشانى را به زمين برساند ، بايد به قدرى كه
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 178
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص١٧٨