ولى اگر وصيت كند كه چيزى از مال او بعد از مرگش مال كسى باشد ، پس اگر آن شخص بعد از مرگ موصى موجود باشد وصيت صحيح و اگر نباشد باطل است و آنچه را كه براى او وصيت كرده ، ورثه ميان خودشان قسمت مىكنند و اگر موجود شود ؛ مانند نوهاش مثلًا احتياط آن است كه ورثه با وى مصالحه كنند .
مسأله 2722 - اگر انسان بفهمد كسى او را وصى كرده ، چنانچه به اطلاع وصيت كننده برسانند كه براى انجام وصيت او حاضر نيست ، لازم نيست بعد از مردن او به وصيت عمل كند ، ولى اگر پيش از مردن او نفهمد كه او را وصى كرده يا بفهمد و به او اطلاع ندهد كه براى عمل كردن به وصيت حاضر نيست ، در صورتى كه مشقت نداشته باشد ، بايد وصيت او را انجام دهد و نيز اگر وصى پيش از مرگ موصى موقعى ملتفت شود كه موصى بواسطه شدت مرض يا مانعى ديگر نتواند به ديگرى وصيت كند بنابر احتياط بايد وصيت را قبول نمايد .
مسأله 2723 - اگر كسى كه وصيت كرده بميرد ، وصى نمىتواند ديگرى را براى انجام كارهاى ميّت معين كند و خود از كار كناره نمايد ، ولى اگر بداند مقصود ميّت اين نبوده كه خود وصى آن كار را انجام دهد ، بلكه مقصودش فقط انجام كار بوده مىتواند ديگرى را از طرف خود وكيل نمايد .
مسأله 2724 - اگر كسى دو نفر را با هم وصى قرار دهد و نظرش آن باشد كه هر دو با هم عمل به وصيت كنند چنانچه يكى از آن دو بميرد يا ديوانه يا كافر شود ، حاكم شرع يك نفر ديگر را به جاى او معين مىكند و اگر هر دو بميرند ، يا ديوانه يا كافر شوند ، حاكم شرع دو نفر ديگر را معين مىكند ، ولى اگر يك نفر بتواند وصيت را عملى كند ، معين كردن دو نفر لازم نيست .
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 597
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٥٩٧