مسأله 2725 - اگر وصى نتواند به تنهايى كارهاى ميّت را انجام دهد ، حاكم شرع براى كمك او يك نفر ديگر را معين مىكند .
مسأله 2726 - اگر مقدارى از مال ميّت در دست وصى تلف شود چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى كرده و يا تعدى نموده ، مثلًا ميّت وصيت كرده است كه فلان مقدار به فقراى فلان شهر بده و او مال را به شهر ديگر برده و در راه از بين رفته ضامن است و اگر كوتاهى نكرده و تعدى هم ننموده ضامن نيست .
مسأله 2727 - هر گاه انسان كسى را وصى خود قرار دهد و بگويد كه اگر آن كس بميرد فلانى وصىّ باشد ، بعد از آنكه وصىّ اول مرد ، وصى دوم بايد كارهاى ميّت را انجام دهد .
مسأله 2728 - حجة الاسلامى كه بر ميّت واجب است و بدهكارى و حقوقى را كه مثل خمس و زكات و مظالم ، ادا كردن آنها واجب مىباشد ، بايد از اصل مال ميّت بدهند اگر چه ميّت براى آنها وصيت نكرده باشد و پرداخت حج مقدم بر ساير ديون است .
مسأله 2729 - اگر مال ميّت از بدهى و حج واجب و حقوقى كه مثل خمس و زكات و مظالم بر او واجب است زياد بيايد ، چنانچه وصيت كرده باشد كه ثلث يا مقدارى از ثلث را به مصرفى برسانند ، بايد به وصيت او عمل كنند و اگر وصيت نكرده باشد ، آنچه مىماند مال ورثه است .
مسأله 2730 - اگر مصرفى را كه ميّت معين كرده ، از ثلث مال او بيشتر باشد ، وصيت او در بيشتر از ثلث در صورتى صحيح است كه ورثه حرفى بزنند يا كارى كنند كه معلوم شود وصيت را اجازه نمودهاند و تنها راضى بودن آنان كافى نيست و اگر مدتى بعد از مردن او هم اجازه نمايند صحيح است و چنانچه
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 598
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٥٩٨