مسأله 1791 - اگر در يك سال منفعتى نبرد ، نمىتواند مخارج آن سال را از منفعتى كه در سال بعد مىبرد كسر نمايد .
مسأله 1792 - اگر در اول سال منفعتى نبرد و از سرمايه خرج كند و پيش از تمام شدن سال منفعتى به دستش آيد ، نمىتواند مقدارى را كه از سرمايه برداشته از منافع كسر كند و فقط مؤنه ( مصارف ) تجارت را مىتواند از او كسر كند .
مسأله 1793 - اگر مقدارى از سرمايه در تجارت و مانند آن از بين برود و از باقيمانده آن منافعى ببرد كه از خرج سالش زياد بيايد مىتواند مقدارى را كه از سرمايه كم شده از منافع كسر نمايد .
مسأله 1794 - اگر غير از سرمايه چيز ديگرى از مالهاى او از بين برود ، نمىتواند از منفعتى كه به دستش مىآيد آن چيز را تهيه كند ، ولى اگر در همان سال به آن چيز احتياج داشته باشد ، مىتواند در بين سال از منافع كسب آن را تهيه نمايد و خمس ندارد .
مسأله 1795 - اگر در تمام سال منفعتى نبرد و براى مخارج خود قرض كند ، مىتواند از منافع سالهاى بعد مقدار قرض خود را بدهد و همچنين اگر در اول سال براى مخارج خود قرض كند و پيش از تمام شدن سال منفعتى ببرد مىتواند مقدار قرض خود را از آن منفعت اداء نمايد و اگر قرض را ادا ننمود تا آنكه سال بر منفعت گذشت مىتواند مقدار آن را از آن منفعت كسر نمايد ، ولى ديگر پرداخت آن قرض از منافع سال آينده از مخارج سال آينده محسوب نخواهد شد .
مسأله 1796 - اگر براى زياد كردن مال يا خريدن ملكى كه به آن احتياج ندارد قرض كند ، نمىتواند از منافع كسب آن قرض را ادا نمايد ، بلى اگر مالى را
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 379
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٣٧٩