مسأله 1602 - روزهدارى كه محتلم شده اگر بداند منى در مجرى مانده و در صورتى كه پيش از غسل بول نكند بعد از غسل منى از او بيرون مىآيد ، بنابر احتياط پيش از غسل بول كند .
مسأله 1603 - كسى كه به قصد بيرون آمدن منى بازى و شوخى كند و بداند كه روزه را باطل مىكند و متوجه باشد اگر چه منى از او بيرون نيايد ، بايد روزه را تمام كند و قضا هم بنمايد .
مسأله 1604 - اگر روزهدار بدون قصد بيرون آمدن منى مثلًا با زن خود بازى و شوخى كند ، چنانچه اطمينان دارد كه منى از او خارج نمىشود اگر چه اتفاقاً منى بيرون آيد روزه او صحيح است ، ولى اگر اطمينان ندارد در صورتى كه منى از او بيرون آيد ، روزهاش باطل است .
4 - دروغ بستن به خدا و پيغمبر :
مسأله 1605 - اگر روزهدار به گفتن يا به نوشتن يا به اشاره و مانند اينها به خدا و پيغمبران و جانشينان پيغمبران عمداً نسبتى را بدهد كه دروغ است - اگر چه فوراً بگويد دروغ گفتم يا توبه كند - روزه او باطل است و احتياط آن است كه به حضرت زهراء سلام اللَّه عليها هم به دروغ نسبتى ندهد .
مسأله 1606 - اگر بخواهد خبرى را كه نمىداند راست است يا دروغ نقل كند ، بنابر احتياط بايد از كسى كه آن خبر را گفته يا از كتابى كه آن خبر در آن نوشته شده و يا به عنوان احتمال نقل نمايد .
مسأله 1607 - اگر چيزى را به اعتقاد اينكه راست است از قول خدا يا پيغمبر نقل كند و بعد بفهمد دروغ بوده است ، روزهاش باطل نمىشود .
مسأله 1608 - اگر چيزى را كه مىداند دروغ است به خدا و پيغمبر نسبت