تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 339

مساهمون:

ص٣٣٩
مىرود ، چنانچه عمداً خلال نكند و آن غذا فرو رود روزه‌اش باطل مىشود و كفاره هم بر او واجب است . مسأله 1588 - فرو بردن آب دهان ، اگر چه بواسطه خيال كردن ترشى و مانند آن در دهان جمع شده باشد ، روزه را باطل نمىكند . مسأله 1589 - فرو بردن اخلاط سر و سينه ، تا به فضاى دهان نرسيده اشكال ندارد ، ولى اگر داخل فضاى دهان شود ، احتياط واجب آن است كه آن را فرو نبرند . مسأله 1590 - اگر روزه‌دار به قدرى تشنه شود كه بترسد از تشنگى بميرد يا به مرض مبتلا شود واجب است به اندازه‌اى كه از خوف نجات پيدا كند آب بياشامد و روزه او باطل مىشود و اگر ماه رمضان باشد ، بايد در بقيه روز از بجا آوردن كارى كه روزه را باطل مىكند خوددارى نمايد . مسأله 1591 - جويدن غذا براى بچه يا پرنده و چشيدن غذا و مانند اينها كه معمولًا به حلق نمىرسد ، اگر چه اتفاقاً به حلق برسد ، روزه را باطل نمىكند ، ولى اگر انسان از اول بداند كه به حلق مىرسد ، روزه‌اش باطل مىشود و بايد قضاى آن را بگيرد و كفاره هم بر او واجب است . مسأله 1592 - انسان نمىتواند براى ضعف ، روزه را بخورد ، ولى اگر ضعف او به قدرى است كه معمولًا نمىشود آن را تحمل كرد ، خوردن روزه اشكال ندارد .

2 - جماع :

مسأله 1593 - جماع روزه را باطل مىكند ، اگر چه فقط به مقدار ختنه‌گاه داخل شود و منى هم بيرون نيايد .