تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 272

مساهمون:

ص٢٧٢
گرداندن از قبله كه نماز را باطل مىكند انجام نداده ، بايد نماز احتياط را بخواند و اگر كارى كه نماز را باطل مىكند بجا آورده ، يا بين نماز و شك او زياد طول كشيده ، اعتنا به شك ننمايد . مسأله 1236 - اگر در نماز احتياط ، ركنى را زياد كند ، يا مثلًا به جاى يك ركعت دو ركعت بخواند ، نماز احتياط باطل مىشود ، و بايد دوباره اصل نماز را بخواند . مسأله 1237 - موقعى كه مشغول نماز احتياط است اگر در يكى از كارهاى آن شك كند ، چنانچه محل آن نگذشته ، بايد آن را بجا آورد ، و اگر محلش گذشته باشد بايد به شك خود اعتنا نكند ، مثلًا اگر شك كند كه حمد را خوانده يا نه چنانچه به ركوع نرفته بايد بخواند و اگر به ركوع رفته بايد به شك خود اعتنا نكند . مسأله 1238 - اگر در شماره ركعتهاى نماز احتياط شك كند ، چنانچه طرف بيشتر شك نماز را باطل مىكند ، بايد بنا را بر كمتر بگذارد و اگر طرف بيشتر شك نماز را باطل نمىكند ، بايد بنا را بر بيشتر بگذارد ، مثلًا موقعى كه مشغول خواندن دو ركعت نماز احتياط است ، اگر شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، چون طرف بيشتر شك نماز را باطل مىكند ، بايد بنا را بگذارد كه دو ركعت خوانده و اگر شك كند كه يك ركعت خوانده يا دو ركعت ، چون طرف بيشتر شك نماز را باطل نمىكند بايد بنا را بگذارد كه دو ركعت خوانده است . مسأله 1239 - اگر در نماز احتياط چيزى كه ركن نيست سهواً كم يا زياد شود ، سجده سهو ندارد .