مسأله 1240 - اگر بعد از سلام نماز احتياط شك كند كه يكى از اجزاء يا شرائط آن را بجا آورده يا نه ، به شك خود اعتنا نكند .
مسأله 1241 - اگر در نماز احتياط ، تشهد يا يك سجده را فراموش كند و در جاى خود تداركش ممكن نباشد ، احتياط واجب آن است كه بعد از سلام نماز آن را قضا نمايد .
مسأله 1242 - اگر نماز احتياط و قضاى يك سجده يا قضاى يك تشهد يا دو سجده سهو بر او واجب شود ، بايد اول نماز ، احتياط را بجا آورد .
مسأله 1243 - حكم گمان در نماز نسبت به ركعات مثل حكم يقين است ، مگر اينكه گمان به بطلان داشته باشد مثل اينكه در مورد شك بين چهار و پنج ركعت گمان به پنج ركعت داشته باشد كه حكم شك را دارد اما اگر نداند كه يك ركعت خوانده يا دو ركعت و گمان داشته باشد كه دو ركعت خوانده ، بنا را مىگذارد كه دو ركعت است و اگر در نماز چهار ركعتى گمان دارد كه چهار ركعت خوانده ، نبايد نماز احتياط را بخواند و اما نسبت با افعال گمان حكم شك را دارد ، پس اگر گمان دارد ، ركوع كرده در صورتى كه داخل سجده نشده است ، بايد آن را بجا آورد و اگر گمان دارد حمد را نخوانده ، چنانچه در سوره داخل شده باشد اعتنا به گمان ننمايد و نمازش صحيح است .
مسأله 1244 - حكم شك و سهو و گمان در نمازهاى واجب يوميه و نمازهاى واجب ديگر فرق ندارد ، مثلًا اگر در نماز آيات شك كند كه يك ركعت خوانده يا دو ركعت ، چون شك او در نماز دو ركعتى است ، نمازش باطل مىشود و اگر گمان داشته باشد كه دو ركعت يا يك ركعت است بر طبق گمان خود نماز را تمام مىنمايد .
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 273
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٢٧٣