مسأله 1010 - اگر انسان كلمهاى را كه ياد گرفته صحيح بداند و در نماز همانطور بخواند و بعد بفهمد كه غلط خوانده ، لازم نيست دوباره نماز را بخواند .
مسأله 1011 - اگر زير و زبر كلمهاى را نداند ، يا نداند مثلًا كلمهاى به « س » است يا به « ص » بايد ياد بگيرد و چنانچه دو جور يا بيشتر بخواند مثل آنكه در « اهدنا الصراط المستقيم » مستقيم را يك مرتبه با سين و يك مرتبه با صاد بخواند ، نمازش باطل است ولى اگر آن كلمهاى را كه دو جور خوانده از اذكار باشد و غلط خواندنش از ذكر بودن خارجش نكند نمازش صحيح است .
مسأله 1012 - اگر در كلمهاى واو باشد و حرف قبل از واو در آن كلمه پيش داشته باشد و حرف بعد از واو در آن كلمه همزه باشد ، مثل كلمه « سوء » بنابر احتياط آن واو را مد بدهد ؛ يعنى آن را بكشد و همچنين اگر در كلمهاى « الف » باشد و حرف قبل از الف در آن كلمه زبر داشته باشد و حرف بعد از الف در آن كلمه همزه باشد مثل « جآء » الف آن را بكشد ، و نيز اگر در كلمهاى « ى » باشد و حرف پيش از « ى » در آن كلمه زير داشته باشد و حرف بعد از « ى » در آن كلمه همزه باشد ؛ مثل « جيء » ، « ى » را با مد بخواند و اگر بعد از اين حروف « واو و الف و يا » به جاى همزه حرفى باشد كه ساكن است ؛ يعنى زير و زبر و پيش ندارد باز هم بايد اين سه حرف را با مد بخواند ، مثلًا در ولا الضالين كه بعد از الف ، حرف لام ساكن است ، بايد الف آن را با مد بخواند و چنانچه به دستورى كه گفته شد رفتار نكند ، بنابر اظهر نماز صحيح است .
مسأله 1013 - احتياط مستحب آن است كه در نماز ، وقف به حركت و وصل به سكون ننمايد و معنى وقف به حركت آن است كه زير يا زبر يا پيش
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 221
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٢٢١