مسأله 1004 - اگر در جايى كه بايد نماز را بلند بخواند ، عمداً آهسته بخواند يا در جايى كه بايد آهسته بخواند عمداً بلند بخواند ، نمازش باطل است ولى اگر از روى فراموشى يا ندانستن مسأله باشد صحيح است و اگر در بين خواندن حمد و سوره هم بفهمد اشتباه كرده ، لازم نيست مقدارى را كه خوانده دوباره بخواند .
مسأله 1005 - اگر كسى در خواندن حمد و سوره بيشتر از معمول صدايش را بلند كند ، مثل آنكه آنها را با فرياد بخواند ، نمازش باطل است .
مسأله 1006 - انسان بايد نماز را ياد بگيرد كه غلط نخواند و كسى كه به هيچ قسم نمىتواند صحيح آن را ياد بگيرد ، بايد هر طورى كه مىتواند بخواند و احتياط مستحب آن است كه نماز را به جماعت بجا آورد .
مسأله 1007 - كسى كه حمد و سوره و چيزهاى ديگر نماز را به خوبى نمىداند و مىتواند ياد بگيرد چنانچه وقت نماز وسعت دارد ، بايد ياد بگيرد و اگر وقت تنگ است در صورتى كه ممكن باشد و در يادگيرى تقصير كرده باشد بايد نمازش را به جماعت بخواند .
مسأله 1008 - مزد گرفتن براى ياد دادن واجبات نماز بى اشكال است اگر چه احتياط درترك است و مزد گرفتن براى ياد دادن مستحبات آن بدون اشكال جايز است .
مسأله 1009 - اگر يكى از كلمات حمد يا سوره را نداند و در آن شك داشته باشد يا عمداً آن را نگويد يا به جاى حرفى حرف ديگرى بگويد ، مثلًا به جاى « ض » ، « ظ » بگويد يا جايى كه بايد بدون زير و زبر خوانده شود ، زير و زبر بدهد يا تشديد را نگويد نماز او باطل است .
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 220
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٢٢٠