مقدارى را كه در عادت خود ديده با تمام كردن كسرى آن از ما قبل تا سه روز شود بايد حيض قرار دهد ، پس اگر مىشود مقدارى را كه از خون دوم در بين عادت ديده حيض قرار دهد ( به اين معنى كه مجموع اين مقدار با مقدارى كه از اول حيض قرار داده با پاكى ما بين آنها از ده روز تجاوز نكند ) تمام آنها حيض است و الا خون اول را حيض و باقى را استحاضه قرار دهد ، مگر اينكه خون اول بى نشانه بوده و خون دوم با نشانه حيض باشد و كمتر از سه روز و بيش از ده روز نباشد كه در اين صورت احتياط در هر دو لازم است .
مسأله 490 - زنى كه عادت وقتيه و عدديه دارد ، اگر در وقت عادت خون نبيند و در غير آن وقت به شماره روزهاى حيضش با نشانههاى حيض خون ببيند ، بايد همان را حيض قرار دهد ، چه پيش از وقت عادت ديده باشد چه بعد از آن .
مسأله 491 - زنى كه عادت وقتيه و عدديه دارد ، اگر در وقت عادت خود خون ببيند ولى شماره روزهاى آن كمتر يا بيشتر از روزهاى عادت او باشد و بعد از پاك شدن - كمتر از ده روز - دوباره به شماره روزهاى عادتى كه داشته با نشانههاى حيض خون ببيند ، چنانچه مجموع اين دو خون با پاكى ما بين آنها از ده روز بيشتر نشود همه را حيض قرار دهد ، و در صورتى كه بيشتر شود خونى را كه در عادت ديده به شرط اينكه سه روز يا بيشتر باشد حيض و خون ديگر چنانچه بى نشانه بوده و يا هر دو با نشانه باشد استحاضه است ، و چنانچه خون اول بيشتر از عادت بوده و مقدار زيادى آن نشانههاى حيض را داشته باشد همه آن خون حيض است .
مسأله 492 - زنى كه عادت وقتيه و عدديه دارد ، اگر بيشتر از ده روز خون ببيند ، خونى كه در روزهاى عادت ديده اگر چه نشانههاى حيض را نداشته
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 108
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص١٠٨