روى هم به مقدار عدد عادت او شود ، حيض ، و روزهاى اول را استحاضه قرار مىدهد مگر اينكه خون در روزهاى عادت بى نشان و خون قبل با نشان حيض باشد و مقدار آن كمتر از سه روز و بيش از ده روز نباشد كه در اين صورت آنها را حيض حساب مىكند و اگر كمتر از عدد باشد از روزهاى بعد اضافه مىكند .
و چنانچه خود در عادت سه روز يا بيشتر باشد آن خون را حيض قرار دهد و روزهاى قبل از زمان عادت را تا به اندازهاى كه به مقدار عادت برسد احتياط كند ، مگر علم پيدا كند كه خون قبل از عادت از ابتدا حيض بوده است كه در اين صورت به اندازه عدد عادت حساب كرده و مابقى استحاضه است ، و اگر مقدارى از روزهاى عادت را با چند روز بعد از عادت با نشانههاى حيض ، خون ببيند و روى هم از ده روز بيشتر نشود ، همه حيض است و اگر بيشتر شود ، بايد روزهايى را كه در عادت خون ديده با چند روز بعد از آنكه روى هم به مقدار عادت او شود ، حيض و بقيه را استحاضه قرار دهد .
مسأله 489 - زنى كه عادت دارد ، اگر بعد از آنكه سه روز يا بيشتر خون ديد پاك شود و دوباره خون ببيند و فاصله بين دو خون كمتر از ده روز باشد و همه روزهايى را كه خون ديده با روزهايى كه در وسط پاك بوده از ده روز بيشتر باشد ، مثل آنكه پنج روز خون ببيند و پنج روز پاك شود و دوباره پنج روز خون ببيند ، چند صورت دارد :
1 - آنكه تمام خونى كه دفعه اول ديده ، در روزهاى عادت باشد و خون دوم كه بعد از پاك شدن مىبيند در روزهاى عادت نباشد ، در اين صورت بايد همه خون اول را حيض ، و خون دوم را استحاضه قرار دهد . و همچنين است اگر مقدارى از خون اول را در عادت و مقدارى از آن را قبل از عادت يا بعد از عادت ببيند ، مگر اينكه خون خارج عادت با نشانه هاى حيض باشد و كمتر از
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 106
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص١٠٦