تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 375

مساهمون:

ص٣٧٥
كمال اجتماع بشرى و نظام عدل كامل الهى معرفى كرده‌اند . هركس كه به آن معتقد است ، بايد به سوى آن گام بردارد و ويژگىهاى آن را در خود و جامعه متجلّى سازد . بايد فاصله را با آن كم كرد و با تلاش و مجاهده به آن نزديك و نزديك‌تر شد . بايد به شدت پرهيز كنيم از اينكه فاصله ما و جامعه مان با آن جامعه و رهبر عزيز آن زياد شود و از او دور باشيم . بايد اخلاق و اعمالى را كه با عضويت در چنان جامعه‌اى سازگار نيست و صاحب آنها از آن جامعه مطرود است ، ترك كنيم و براى قبول شدن در چنان جامعه‌اى خود را بسازيم و تلاش نماييم ؛ و اين است معناى صحيح انتظار . اصلًا يكى از فوايد بزرگ معرفت پيغمبر و امام و يكى از حكمت‌هاى گزينش پيغمبر و امام از خود بشر همين است كه آنها اسوه باشند و رفتار و روش و سيره آنها - علاوه بر گفتار و تعليمات قولى آنان هم - راهنماى زندگى باشد كه در قرآن مجيد مىفرمايد : « لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ » ؛ « 1 » « البته شما را در اقتدا كردن به رسول خدا خير و سعادت بسيار است » . و هم مىفرمايد : « وَلَوْ جَعَلْناهُ مَلَكاً لَجَعَلْناهُ رَجُلًا وَلَلَبَسْنا عَلَيْهِمْ ما يَلْبِسُونَ » ؛ « 2 » « چنانچه فرشته‌اى نيز به رسالت بفرستيم ، هم او را به صورت بشرى درآوريم و بر آنان همان لباس كه مردمان بپوشند ، مىپوشانيم » . بلكه در معرفت خداوند متعال كه بالذات كمال انسان است و نهايت همه
هامش
( 1 ) . سوره احزاب ، آيه 21 . ( 2 ) . سوره انعام ، آيه 9 .