بزرگ براى كشف علّت اصلى آن دنبال مىشود .
در اين مقاله به طور قطع اظهار نظر شده كه پيرى ارتباط به سن زياد ندارد . از نظر روانشناسان پيرى احساس از كار افتادن و بىاهمّيت شدن است با صرف نظر از سن زياد . و از نظر دانش پزشكى ، پيرى عبارت است از اصابت انسجه حياتى جسم به قصور از اداى وظيفه در حدود نشاط متعارف و معتاد . و به معنى ديگر :
پيرى ، مفقود شدن قدرت تجديد سلولهاى حياتى است . و به هر حال اين احساس يا اين پديده جسمى ، تحت تأثير پيش رفتن سن نيست . گاهى در اشخاص چهل ساله عارض مىشود و گاهى در شخص صدساله هم اثرى از آن ديده نمىشود .
گاهى پيرى به واسطه بعضى امراض عارض يك قسمت بدن مىشود در حالى كه ساير اعضا جوانى و نشاط خود را دارا هستند .
در اين مقاله اظهار نظر شده كه : پيرى بر حسب طب جديد معلول سه عامل است :
عامل نخست : بيمارىهاى مزمنه ؛ مانند بيمارىهاى معدى ، بيمارىهاى سوء تغذيه و بيمارىهاى ديگر .
عامل دوم : حالات روانى و انفعالات نفسانى كه عامل پيرى و مؤثر در فقدان نشاط و استهلاك سلولهاى حياتى است .
عامل سوم : عوامل خارجى است ؛ مانند محيط زندگى و آب و هوا و سردى و گرمى و رطوبت . « 1 » " بوكومولتس " كه در تاريخ مبارزه با پيرى ، به اسم او زياد برمىخوريم ، معتقد بود : بايد به وسيله سرم مخصوص ، نرمش اوليه را به انساج بازگرداند . اين سرم از
هامش
( 1 ) . روزنامه ( الثوره ) چاپ بغداد ، شماره 94 ، سال اوّل .