طول عمر از نظر دانش و علم
از نظر علوم امروز بايد دانست كه علم ، امكان طول عمر را كاملًا تأييد كرده و كوشش بشر را در اين راه ، كوشش نتيجهبخش و موفّقيتآميز و لازم مىشناسد و براى طول عمر حدّ و اندازهاى معلوم نمىكند .
علم مىگويد : تقليل متوفّيات و مرگ و ميرها ، و طولانى ساختن عمر وارد يك مرحله عملى شده و با كمال سرعت رو به تكامل است و حدّ متوسط عمر در كمى بيشتر از يك قرن ، از 47 به 74 رسيده است .
دكتر " الكسيس كارل " در سال 1912 ميلادى موفّق به نگهدارى يك مرغ به مدت سى سال شد ، در حالى كه زندگى مرغ حداكثر از ده سال تجاوز نمىكند . « 1 »
هشتصد سال زندگى
دكتر " هنرى الحيس " مىگويد : بايد حدّ متوسط مرگ و مير عمومى را به حدّ مرگ و مير اطفال كمتر از ده سال رسانيد و اگر اين مسأله عملى شود ، انسان آينده هشتصد سال زندگى خواهد كرد . « 2 » دانشمندان هنوز در تعيين مرز قاطع ( زندگى طبيعى ) بشر به موفّقيتى نرسيدهاند . مرز منطقى زندگى به نظر دانشمندان تفاوت دارد ، " پاولوف " مرز طبيعى حيات انسان را يكصد سال مىدانست . " مچنيكوف " آن را 150 تا 160 قلمداد مىكرد . پزشك و دانشمند مشهور آلمانى موسوم به " گوفلاند " معتقد بود : مدت عادى زندگى بشر دويست سال است .
" فلوگر " فيزيولوژيست مشهور قرن نوزدهم آن را تا ششصد سال و " روجر
هامش
( 1 ) . اطلاعات شمارهء 11805 .
( 2 ) . همان .