تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 96

مساهمون:

ص٩٦
مجيد و قانون مطابقت و ناموس تناسب معلوم مىشود كه آنچه در زمين است ، براى اين بشر است و اين بشر سبب و علّت اين خلقت و جلوه اتمّ و اكمل قدرت و علم الهى است :
ابر و باد و مه و خورشيد و فلك در كارند * تا تو نانى به كف آرى و به غفلت نخورى
و :
تويى تو ، نسخهء صنع الهى * به جواز خويش هر چيزى كه خواهى
همين‌طور انسان‌ها نيز وجودشان به وجود امام مرتبط است و طفيل وجود امام و حجت خدا مىباشند و بايد گفت كه :
از رهگذر خاك سر كوى شما بود * هر نافه كه بر دست نسيم سحر افتاد روشن از پرتو رويت نظرى نيست كه نيست * منت خاك درت بر بصرى نيست كه نيست ناظر روى تو صاحب نظرانند وليك * بوى گيسوى تو در هيچ سرى نيست كه نيست
همهء كمالات به كمال رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سيدة النساء و ائمهء طاهرين عليهم السلام مىپيوندد و معيار و ميزان كمال و مصدر هدايت و ارشاد و برهان خلق و حجت خدايند : « فَهُمْ مِفْتاحُ خَزآئِنِ الرَّحْمنِ وَمَعادِنِ الْعِلْمِ وَالْعِرْفانِ وَيَنابِيعِ الْحِكْمَةِ وَالْإِيمانِ » ، چنان‌كه از حضرت صادق عليه السلام مروى است :
« فِي الْأَصْلِ كُنّا نُجُوماً يُسْتَضآءُ بِنا * وَفِي الْبَرِيَّةِ نَحْنُ الْيَوْمَ بُرْهانٌ نَحْنُ الْبُحُورُ الَّتِي فِيها لِغائِصِها * دُرٌّ ثَمِينٌ وَياقُوتٌ وَمَرْجانٌ مَساكِنُ الْخُلْدِ وَالْفِرْدَوْسِ نَمْلِكُها * وَنَحْنُ لِلْخُلْدِ وَالْفِرْدَوْسِ خُزّانٌ