احكام شك و خلل در نماز
س 261
- شخصى در حال نماز شك مىكند كه ركعت آخر ظهر است يا اول عصر تكليفش چيست آيا حكم وسعت و ضيق وقت متفاوت است ؟
ج
- در فرض سؤال بايد بنا بگذارد كه ركعت آخر ظهر است بلى در ضيق وقت كه اگر بخواهد نماز را تمام كند يك ركعت از عصر را در وقت مختص آن درك نمىكند ، بايد اين نماز را قطع كند و نماز عصر را بخواند .
و اللّه العالم .
س 262
- اگر كسى در تعداد سجدهها شك كند و هر چه فكر كند يادش نيايد تكليف چيست ؟
ج
- اگر محل سجده نگذشته بايد بجا آورد .
س 263
- اگر شخصى كثير الشك شود در اينكه اين نماز چهار ركعتى كه خوانده ام نماز ظهر است يا عصر و طبق قرائن و مظنّهاى كه احياناً حاصل مىشود از گذشتن وقت و غيره بعدها معلوم مىشود كه نماز عصر است و ظهر را قبلًا خوانده بفرمائيد اگر آن شواهد و قرائن حاصل نشود و در همان حالت شك باقى بماند تكليف چيست ؟
ج
- در فرض سؤال چنانچه در خصوص اينكه نماز چهار ركعتى كه خوانده نماز ظهر است يا عصر كثير الشك باشد يعنى مكرراً اين شك براى او حد اقل در سه نوبت حاصل شود بنا بگذارد بر اينكه عصر است و نماز ظهر را قبلًا خوانده ولى اگر در ساير موارد كثير الشك باشد و در اين مورد اتفاقاً شك كند بايد يك نماز چهار ركعتى به قصد ما فى الذّمة يعنى بدون نيّت ظهر يا عصر بخواند . و الله العالم .
س 264
- امام نماز چهار ركعتى مىخواند مأموم نماز مغرب ، در حال ايستاده مأموم را شك گرفته نمىداند 3 ركعت خوانده يا چهار ركعت شك مأموم چطور مىباشد ؟
ج
- در مورد سؤال مأموم صبر كند تا امام ركوع و سجود خود را بجاآورد تا بعد از سجده دوّم تكليف روشن مىشود و در اين حالت قربة الى اللّه ذكر بگويد پس اگر تشهد گفت مأموم بدون ركوع و سجود بنشيند و تشهد بخواند و نماز خود را تمام كند و دو سجده سهو هم بجا آورد و اگر امام برخاست نماز مأموم فرادى