پيغمبر نموده بودند غير از امر ولايت و خلافت ، موضوعى نمانده بود كه پيغمبر مأمور به تبليغ آن شود و اهميت آن بهقدرى باشد كه عدم تبليغ و نرساندن آن به مردم مساوى با عدم تبليغ تمام احكام باشد .
از جمله ( وَ إنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَه ) استفاده مىشود كه به استثناى موردى كه اين آيه بدان اشاره دارد پيغمبر صلىالله عليه و آله و سلم كل رسالت خدا را تبليغ كرده و ( ما ) ى موصول اشاره به موردى خاص است و اگر ولايت بر عموم ما انزل اليه داشته باشد ، معنايش بىلطافت و دور از منطق معجز بيان قرآن خواهد شد ، زيرا بنابراين ، مفاد آيه اين مىشود كه بلّغ رسالتك و ان لم تفعل فما بلّغت رسالته و حاصل اينكه سياق اين جمله دليل بر اين است كه آيه در پايان ابلاغ رسالات الهى نازل شده و مربوط به موضوع ويژهاى است و از جمله « وَ اللّهُ يعْصِمُكَ مِنَ النّاسِ » استفاده مىشود موضوعى كه آن حضرت مأمور به تبليغ آن شده موضوعى بوده كه تبليغ آن معرض كارشكنىها ، مخالفت مردم مغرض و تحريكات و سوء قصد به جان گرامى و نفس نفيس آن حضرت بوده است و بديهى است كه در آنوقت موضوعى كه معرض مخالفت و بروز سوء نيت منافقان و منحرفان باشد غير از مسأله خلافت چيز ديگرى نبوده است .
اشكال و جواب
اگر كسى بگويد موضوع ولايت و خلافت على عليهالسّلام نيز يك موضوع تازه و مطلب بىسابقهاى نبود كه پيغمبر صلىالله عليه و آله و سلم در