اين نعمت عظيم را بدانيم . بايد شيعه واقعى باشيم و در عمل نشان بدهيم كه پيرو اميرالمؤمنين عليهالسّلام هستيم .
سيره اميرالمؤمنين عليهالسّلام
در روايات داريم كه امير المومنين على عليهالسّلام نشست و برخاستش با مردم ، عادى بود . آن حضرت هرگز صفات رذيله تكبّر و تحميل بر مردم در وجود مباركش نبود .
با وجود تمام كمالات و صفاتى كه آن حضرت داشتند اگر كسى به حضور ايشان مىرسيد ، آن بزرگوار را بسيار متواضع و فروتن مىيافت و معلوم نبود كه ايشان فرمانرواى كشور پهناور اسلامى مىباشند . اگر كسى در محضر ايشان حاضر مىشد ، هيبت اميرالمؤمنين وجودش را فرا نمىگرفت .
بايد از اين كه منتسب به چنين شخصيّت عظيمى هستيم افتخار كنيم ، زيرا حتّى دشمنان ايشان با شنيدن صفات و فضايل ايشان بىاختيار گريه مىكنند .
بايد اين اخلاق حسنه ، عدالتخواهى و ظلمستيزى در وجود همه شيعيان متبلور باشد گر چه براى ما ممكن نيست كه اين صفات را تمام و كمال داشته باشيم ، ولى بايد به اندازه توان ، خود را به اين صفات نزديك كنيم .
اهتمام اميرالمؤمنين عليهالسّلام به رسيدگى به فقراء
در اسلام به طبقات محروم خيلى توجه شده است . حضرت رسول اكرم صلىالله عليه و آله و سلم فرمودهاند كه خدايا مرا مسكين