بر اين اساس ، مرحوم آقا با دورانديشى كه داشتند نگران اوضاع شدند . از سوى ديگر ، شاه هم به طور جدّى وارد عمل شده بود .
مجلس هم كه فرمايشى و زير نفوذ كاملش بود ، و گمان مىكرد كشاورزان هم از عنوانى كه او كرده فريب خورده و حمايت از او مىكنند ، چنانكه بسيارى هم همين عقيده را داشتند و مى گفتند كه مخالفت با شاه در اين مورد اثرى ندارد .
به هر حال ، مرحوم آيت الله بروجردى از چند نفر از بزرگان حوزه براى مشورت در اين موضوع دعوت كردند .
جمعى خدمت آقا رسيدند . حقير و حضرت آقاى اخوى هم شركت داشتيم . آقا موضوع را مطرح كردند و در واقع براى لزوم اقدام ، كسب نظر كردند .
بعضى ظاهراً به نظرشان مىرسيد كه چون به عنوان زميندارشدن كشاورز اين موضوع مطرح شده مخالفت با آن موجب نارضايتى مردم از روحانيت مىشود . ظاهراً در بين آقايان كسى نبود كه با اصل عمل شاه موافق باشد ، ولى مخالفت را يا از جهت اينكه تأثير نمىكند و يا از جهت عكس العمل آن در روحيه كشاورزان ، صلاح نمىديدند .
فخر دوران (نكوداشت استاد اعظم و زعيم بزرگ جهان اسلام، مرحوم آيت الله العظمى بروجردى 'قده'" ) (فارسى) " — صفحة 68
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص٦٨