به درجات عالى آماده مىسازد .
قربان آقاى مظلومان ، سيد شهيدان ، سرورآزادگان ، محبوب موحّدان و مقتداى فداكاران ! . انسان متحير مىماند كه چه بگويد و چه بنويسد در وصف اين حالاتى كه امام - عليه السلام - در اين دعا داشته است . هرگز و هرگز و خدا گواه است كه براى ما نه درك آن حالات ربّانى و نه توصيف آن مقدور نيست « ما للتراب و ربّ الارباب » حقاً در توان فهم و بينش مثل منى نبوده و نيست كه پيرامون اين دعا چيزى بنويسيم .
اگر مرا به دَرِ يكى از مجالس سوگوارى ، عزادارى ، حسينيّهها ، تكيهها و به دنبال هيأتهاى عزاى آن امامِ عظيم ، سگى محسوب نمايند و لقمهء نانى به من احسان كنند ، زهى فخر و مباهات .
سرافتخار به اوج مهر و ماه و از آن هم بالاتر مىرسانم .
السلام عليك يا اباعبداللَّه و علىالارواح التى حلت بفنائك عليك منى سلام اللَّه ابداً ما بقيت و بقى الليل والنهار .
اى امام عزيز ! تويى كه خدا را به ديدهء دل ديدى و با يقين كامل به درگاهش عرض كردى :
« لَيْسَ كَمِثلِكَ مَسْؤل وَلاسِواكَ مَأمُولٌ دَعوتكَ فَاجَبْتَنى وَسَأَلْتُكَ فَاعْطيَتَنى . . . » .
« مثل تو مسؤول و كسى كه از او حاجت خواسته شود نيست و سواى تو كسى كه برآورنده آرزو باشد نيست . تو را خواندم و مرا جواب دادى و از
نيايش در عرفات (فارسى) — صفحة 249
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص٢٤٩