رعايت حق اوست هرچه را متعلق به آنها است دوست مىدارد و خاك مدينهء طيّبه را مىبوسد و هر كجا را احتمال بدهد كه قدم پيغمبر - صلّى اللَّه عليه و آله وسلّم - به آنجا رسيده است خاكش را بر چشمش مىكشد تا چه رسد به مشاهد آنها كه از مصاديق ظاهر و بارز اين آيه است :
« فى بُيُوتٍ اذِنَ اللَّه انْ تُرفَعَ وَيُذكَرَ فيهااسْمُهُ يُسبحُ لَهُ فيها بِالغُدُوّ وَالاصالِ » « 1 » .
اين خانهها غير از همين مشاهد و غير از خانههاى پيغمبر و اهل بيت آن حضرت - عليه السلام - و آن اماكن محترمهاى كه فرقهء وهّابى انگليسى و بعد آمريكايى ويران كردند نيست .
چنان كه بزرگان اهل سنت مثل ابن مردويه ، حاكم حسكانى و سيوطى به سندهاى متعدد از انسبن مالك ، بريده و ابىبرزه از اصحاب رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله وسلّم - روايت كردهاند كه پيغمبر - صلّى اللَّه عليه و آله وسلّم - اين آيه را قراءت فرمود :
« في بُيوُتٍ اذِنَ اللَّه انْ تُرْفَعَ . . . »
مردى برخاست و گفت : اين بيوت كدام است ؟
حضرت فرمود : خانههاى انبياست .
هامش
( 1 ) - « در خانههايى ( مانند معابد ، مساجد ، منازل انبيا و اوليا ) خدا رخصت داده كه آنجا رفعت يابد و در آن ذكر نام خدا شود و صبح و شام تسبيح و تنزيه ذات پاك او كنند » ( سورهء نور ، آيهء 36 ) .