تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با عاشوراييان (فارسى) — صفحة 51

مساهمون:

ص٥١
تبليغات بنى اميه آن را از ياد مردم برده بود ، بر آنها تلاوت مىكرد : قل إن كان آبائكم و ابنائكم و اخوانكم و ازواجكم و عشيرتكم و اموال اقترفتموها و تجاره تخشون كسادها و مساكن ترضونها احب اليكم من الله و رسوله و جهاد فى سبيله فتربّصوا حتّى يأتى الله بأمره و الله لا يهدى القوم الفاسقين « 1 » دوستى دنيا ، دوستى پدران ، فرزندان ، برادران ، همسران و خويشاوندان ، اموال ، تجارت و خانه و كاشانه ، مردم را به سكوت و ترك امر به معروف و نهى از منكر و همكارى با سران كفر و جاهليت كشانده بود . اين امام عليه السلام بود كه معنا ومضمون اين آيه را دوباره به مردم تفهيم كرد و خود عملًا آن را با همت بلند و تصميم الهى خلل ناپذيرش به كار بست . آن روز ، امروز ، فردا و فرداها و در هر زمان و مكانى اين خطر وجود دارد و هشدار قرآنى اين است كه اگر آنچه را كه از كسان ، وابستگان ، مقام ، ثروت و وسايل رفاهى داريد ، از خدا ، پيغمبر و جهاد در راه خدا بيشتر دوست مىداريد ، منتظر عذاب باشيد . مال و مقام و همهء نعمت هاى دنيا بسيار عزيز هستند اما دين ، اسلاميت ، ولايت اهل بيت عليهم السلام و احكام خدا از همه عزيزتر مىباشند .
هامش
( 1 ) . سورهء توبه ، آيهء 24 ؛ بگو : اگر پدران ، فرزندان ، برادران ، همسران و طايفهء شما و اموالى كه به دست آورده‌ايد و تجارتى كه از كساد شدنش هراس داريد و خانه‌هايى كه بدان علاقه‌منديد ، در نظرتان از خداوند ، پيامبرش و جهاد در راه خدا محبوب‌تر است ، در انتظار باشيد كه خداوند عذاب خويش را در ميان شما آورد ! و خداوند جمعيت نافرمان را هدايت نمىكند .