طور حضور
اين بارگه كه خاك درش مُشكِ اذفر است
بويش چو بوى خلد برين روحپرور است
دارالشّفا و عقدهگشا و فرح فزاست
باب امان ز محنت فرداى محشر است
طور حضور و مطلع نور و مطاف حور
آرامگاه دختر موسى بن جعفر است
خاتون دين پناه كه برهان عزتش
هر صبح و شام ، صيحهء الله اكبر است
هر كس درى و خانه و راهى گزيده است
چشم اميد « لطفى صافى » بر اين در است « 1 »
قم ، 10 جمادى الاولى 1410 ه . ق
هامش
( 1 ) . اين اشعار بر قسمت بالايى ضريح مطهر ، حك شده است .