ديگران موجب ارتقاى مرتبه و تقرّب بيشتر مىگردد ، به اين معنا ، شفاعت حضرت رسول اكرم و ائمه طاهرين ، عليهم السلام ، همه شخصيت ها و صاحبان مقامات بلند و همه مؤمنين را شامل مىشود . و وسايل و اسباب شفاعت از عصات نيز بقدرى فراگير است كه حتى نام آنها را نيز فرا مىگيرد ، و در صورت ضرورت ، كسانى كه به نام محمد و على و فاطمه و حسن و حسين و . . . نامگذارى شدهاند نيز شفاعت ، شامل حال آنها مىگردد .
و راستى جاى تعجب است اگر با اين همه شفعا ، خصوصاً شفاعت كبراى حضرت شفيع الامة ، بلكه چنان كه گفته شد ، شفيع الانبيا و شفيع الملائكه ، - پيامبر عظيمالشأن اسلام ، صلى الله عليه و آله و سلّم ، - و شفاعت اهل بيت آن حضرت ، صلوات الله عليهم اجمعين ، و با اين همه اجر و ثوابهايى كه براى انواع عبادات و طاعات و اعمال خير و صنوف كارهاى نيك و برّ مقرر شده و با اين كه باب توبه ما بين مشرق و مغرب باز است و با وسايل ديگرى كه همه موجب ظهور رحمانيت و رحيميت و مغفرت و بخشش خداوند متعال است ، شخص ، گرفتار تيه شقاوت و سقوط در هاويه عذاب و هلاكت گردد . و اگر چه شخصى قليل المعرفت گفت : « عَجِبْتُ لِمَنْ نَجي كَيْفَ نَجي » ، سخن حق و كامل و تمام آن است كه امام ، عليه السلام ، فرمود :
« عَجِبْتُ لِمَنْ هَلَكَ كَيْفَ هَلَكْ » ؛ « 1 »
زيرا نجات يافتن و سعادتمند شدن ، حقّ ، است و مىبايد
هامش
( 1 ) . مجلسى ، محمّد باقر ؛ بحارالانوار ، ج 75 ، ص 153 .