صبر در جهاد
صبر در جهاد اين است كه مجاهد راه خدا به واسطهء ايجاد جراحات و زخم اسلحه ، پشت به ميدان نكند و از زخمهاى كارى ، پريشان خاطر نشود و روحيهاش از يورش و حملهء دسته جمعى قواى مسلح دشمن ضعيف نگردد .
يكى از علل فتوحات مسلمانان در صدر اسلام اين بود كه مسلمين براى كسب ثواب و فوز به قرب خدا در ميدانهاى نبرد ، آسوده خاطر و با اطمينان ، صابرانه جهاد مىكردند . قرآن اين مردم را مدح نموده ، و از صبر آنان تمجيد كرده است :
وَ الصّابِرينَ فِى الْبَأساءِ وَ الضَّرّاءِ ، وَ حينَ الْبَأسِ « 1 »
و در آيهاى ديگر مىفرمايد :
كَمْ مِنْ فِئَة قَليلَة غَلَبَتْ فِئَةً كَثيرَةً
بِاذْنِ اللهِ وَاللهُ مَعَ الصّابِرينَ « 2 »
اين افتخار در ميدانهاى جهاد اسلامى در درجهء نخست نصيب على عليه السلام و خاندان پاكش بود . آنان در هيچ يك از جنگها از جهاد ، روى
نگرداندند . على عليه السلام در جنگ بدر ، حنين ، احزاب و غزوات ديگر شركت داشت . او در نهايت صبر و تحمل ، ثابت قدم بود به طورى كه در
هامش
( 1 ) . سوره بقره ، آيه 177 ؛ و صبر كنندگان در محروميتها و نگرانىها و در هنگام حوادث مشكل .
( 2 ) . سوره بقره ، آيه 249 ؛ چه بسيار شده كه گروهى اندك به اذن خداوند ، بر گروهى بسيار ، پيروز شدند و خدا با شكيبايان است .