خشم خدا بر يهود شدت يافت وقتى براى او فرزندى قرار دادند ، و غضب خدا بر نصارا سخت شد وقتى او را ثالث ثلاثه خواندند . و غضب خدا بر مجوس سخت شد وقتى آفتاب و ماه را به جاى خدا پرستيدند ، و خشم خدا شدت يافت بر قومى كه همكلام و متفق براى كشتن پسر دختر پيغمبر خودشان شدند ، به خدا آنها را به آنچه مىخواهند جواب نمىدهم تا اينكه خدا را ملاقات كنم در حالى كه به خون خود خضاب شده باشم .
جملهاى كه از مردانگى حسين هراسانگيز است اين است كه فرمود :
قُومُوا رَحِمَكُمُ اللهُ الَى الْمَوْتِ
و ديگر اينكه فرمود :
اما وَاللهِ لا اجيبُهُمْ . . .
اين دو جمله با كمال وضوح ، مردانگى حسين عليه السلام را آشكار مىسازد كه در چنان موقف مهيب و وحشتناكى هيچ گونه بيم و هراس ، شكست و خودباختگى بر وجود او مستولى نگشت ؛ اصحاب را به استقبال از مرگ دعوت فرمود مانند آنكه آنها را برخوان لذيذترين غذاها بخواند .
و به حق هم آن مرگى كه حسين به آن دعوت مىكرد ، لذتبخش بود ؛ زيرا او مىخواست با باطل نبرد كند و برهان خداوند كه مبدأ او بود ، در پيش چشمانش ترسيم شود و صداى خدا را كه صداى ضمير و وجدان پاك و ايمان سرشارش بود مىشنيد و جز اين كلمات چيزى ديگر نمىديد : خدا ، پيغمبر خدا ، قرآن ( كتاب خدا ) .
اين نوشتار ، مجال آن را ندارد كه پيرامون شجاعت روحى و بدنى
آينه جمال (فارسى) — صفحة 51
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص٥١