رمز بقاء حسين عليه السلام
علائلى مىنويسد : « در آنچه از اخبار و تاريخ حسين عليه السلام نزد ماست مىبينيم كه وى كمال مواظبت را در تأسّى به خويش داشت به طورى كه از همهء جهات و نواحى ، نمونهء كامل پيغمبر صلى الله عليه وآله بود .
كسى كه همه حالات و سكون ، حركت ، فكر و تأملاتش الهى بود ، مىبينيم كه در جهاد ، فداكارانه شمشير مىزد و از خود گذشته بود ؛ هيچ كار و تكليفى او را از وظيفه و تكليف ديگر باز نمىداشت . » « 1 »
ما اگر حسين عليه السلام را در بين بزرگان و صاحبان شخصيت و عظمت ، مقدّم مىداريم فقط به اين دليل نيست كه مرد عظيمى را مقدم داشتهايم ؛ بلكه عظيمى را مقدّم مىداريم كه هر با عظمتى در برابر عظمت او در حال كُرنش است و شخصى را برترى مىدهيم كه از هر شخصيتى بالاتر است و مردى را مقدّم مىداريم كه فوق تمام رجال تاريخ در اجتماع آنهاست و اين تقديم ، هيچ كار تازه و بديعى نيست ؛ زيرا مردان تاريخ ، عُمر خود را در تحصيل مجد و بزرگوارى زمين به پايان رساندند ، اما حسين عليه السلام جان خود را در راه تحصيل مجد آسمان فدا كرد و چنين كسى بالاتر و برتر از همه است .
هامش
( 1 ) . سمو المعنى ، ص 102 .