خدا و رسالت حضرت خاتم الانبياء صلىالله عليه وآله متضمّن همهى اين مسائل اعتقادى اسلامى است و ثانياً : برخى امور رأساً جزء عقايد نيستند ؛ در حدى كه معرفت و عقيده به خصوص آنها ، شرط اسلام و رستگارى و نجات باشد ؛ بلكه اگر بنده اى از آن غافل شد و اعتقادات اصيله و اصليهى او صحيح بود و به تكاليف خود عمل كرد ، رستگار و ناجى خواهد ماند ؛ به طور مثال اگر كسى ملائكه را به تفصيل نشناخت يا بعضى از انبيا ، مثل داود ، سليمان و شعيب را به اسم و عنوان نشناخت يا بعضى احكام و واجباتى را كه مبتلا به او نبوده فرا نگرفت ، لطمه اى به ايمان او نخواهد خورد ، مگر آنكه در اين مسائل اعتقادش مخالف با ماجاء به النبى صلىالله عليه وآله باشد كه با التفات ، مستلزم انكار نبى مىشود كه اين امر موجب كفر و ارتداد است . بنا بر اين براى مصونيت از خطر مخالفت عقيده دينى با ما جاء به النبى صلىالله عليه وآله و ثبت بالكتاب و السنه شخص در غير امورى كه به تفصيل ، اعتقاد به آنها لازم است بايد به اعتقاد اجمالى اكتفا نمايد و در غير اين صورت عقيدهى دينى خود در هر امرى از امور را بر كتاب و سنّت عرضه كند ، تا نادانسته و ناخواسته در خطر گمراهى و بدعت قرار نگيرد .
دوم : نكته اى كه از اين فرمايش امام عليه السلام استفاده مىشود مسئلهى ثبات بر عقيده و ايمان است كه هر كسى در محافظت و ثبات بر آن بايد كمال اهتمام را داشته باشد و از شر شيطان و نفس اماره هميشه بر حذر باشد ؛ به خصوص در دوران غيبت حضرت ولى عصر ارواحنا فداه كه امتحانات بسيار شديد براى اهل ايمان پيش مى آيد به حدى كه در حديث معروف جابر ، رسول اكرم صلىالله عليه وآله مى فرمايد :
شرح حديث عرض دين حضرت عبد العظيم حسنى (ع) (فارسى) — صفحة 115
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص١١٥