/ 232 « حَتَّى إِذا جاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ رَبِّ ارْجِعُونِ - چون يكيشان را مرگ فرا رسد ، گويد : اى پروردگار من ، مرا باز گردانيد . » « ارجعون » ( از قول آن شخص پشيمان ) به صيغهء جمع آمده براى بزرگداشت و تعظيم نسبت به خدا تا شايد بار ديگر او را به دنيا برگرداند كه با تمام توانمنديهايى كه دارد آينده‌اى تازه براى خود بسازد . [ 100 ] « لَعَلِّي أَعْمَلُ صالِحاً فِيما تَرَكْتُ - شايد كارهاى شايسته‌اى را كه ترك كرده بودم به جاى آورم . . . » ولى واى از آن حسرت و پشيمانى وقتى به دو پاسخ مىرسد : « كَلَّا إِنَّها كَلِمَةٌ هُوَ قائِلُها - هرگز ! اين سخنى است كه او مىگويد . . . » و اگر هم باز گردانده شود تغييرى نمىكند ، پس براى او بهتر آن مىبود كه از رسالت الهى و نيز از فرصت دنيا بهره مىجست تا خود را نجات مىداد . « وَ مِنْ وَرائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ - و پشت سرشان تا روز قيامت مانعى است ( كه بازگشت نتوانند ) . » / 233