تفسير هدايت (فارسى) — صفحه 231

و او منزّه‌تر و مقدّس‌تر از آن چيزى است كه آنها او را وصف مىكنند . [ 92 ] « عالِمِ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ فَتَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ - داناى نهان و آشكارا ، از هر چه شريك او مىسازند برتر است . » و اگر به فرض دسته‌اى خدايان ديگر جز او وجود مىداشتند بىگمان او خود آگاهتر به وجود آنها مىبود ، زيرا او بدانچه نهان و آشكار است علم و آگاهى تمام دارد . [ 93 ] « قُلْ رَبِّ إِمَّا تُرِيَنِّي ما يُوعَدُونَ - بگو : اى پروردگار من ، كاش چيزى را كه به آنان وعده داده شده به من مىنماياندى . » از آنجا كه كافران و مشركان را به شكست و نابودى وعده داده‌اند . [ 94 ] « رَبِّ فَلا تَجْعَلْنِي فِي الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ - پس اى پروردگار من ، مرا در زمرهء ستمكاران قرار مده . » پس وقتى بلا نازل شود فراگير و همه گير است ، و راهى براى رهايى از عذاب خدا كه بر ستمكاران و مشركان فرود آمده وجود ندارد مگر جدايى پيشاپيش از آنها ، و ناپسند شمردن كارهاى آنان ، نه سكوت و خاموشى گزيدن در برابر آن ، زيرا خداوند مىگويد : « وَ اتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً « 44 » - و بترسيد از فتنه‌اى كه تنها ستمكارانتان را در بر نخواهد گرفت » . [ 95 ] « وَ إِنَّا عَلى أَنْ نُرِيَكَ ما نَعِدُهُمْ - و ما ( اگر بخواهيم كه ) آنچه را به آنان وعده داده‌ايم تو را بنمايانيم . . . » وعدهء عذاب و انتقام . لَقادِرُونَ - به يقين مىتوانيم . » / 231 [ 96 ] براى آن كه از آن عذاب برهى ، و با ستمكاران شريك نشوى بايد با كجروى آنها از طريق درست رفتارى و استقامت خود بر راه حق و گناهان و