شرح آيات :
[ 63 ] « بَلْ قُلُوبُهُمْ فِي غَمْرَةٍ مِنْ هذا - نه دلهايشان از اين سخن در پردهء غفلت است . . . » شهوتها دلهايشان را از هر طرف چنان فرا گرفته كه گويى در لجنزارى متعفن رسوب كرده است . « وَ لَهُمْ أَعْمالٌ مِنْ دُونِ ذلِكَ هُمْ لَها عامِلُونَ - و آنها را كارهايى است جز اين كارها كه مىكنند . » كارهاى انسان از انديشه و دل او سرچشمه مىگيرد ، و تا وقتى دلهاى اين گروه در / 204 گرداب شهوات غرق شده است جز كارهاى بد از آنها بروز نمىكند . شايد كلمهء « من دون ذلك جز اين كه مىكنند » بدين حقيقت اشاره مىكند ، يا به اعمال جنايتكارانهاى كه با وجود زشتى و ناهنجاريش از افكار گمراه كنندهء آنان ريشه مىگيرد و نتيجهء آن محسوب مىشود ، و براستى كه پليدى عقايد و افكار فاسد از پليدى اعمال ناشايسته بيشتر است . [ 64 ] « حَتَّى إِذا أَخَذْنا مُتْرَفِيهِمْ بِالْعَذابِ إِذا هُمْ يَجْأَرُونَ - تا آن گاه كه ناز پروردگانشان را به عذاب گرفتار كنيم و ناله سر دهند . » خداوند نگفته است ( تا آنان را به عذاب گرفتار كنيم ) و اين تغيير در لحن روند قرآنى شايد دليل بر انديشهاى معيّن است و آن اين است كه خداوند تمام