تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 126

مساهمون:

ص١٢٦
/ 127

خدا بدين گونه دعوت كنندگان به سوى خود را بر مىگزيند

رهنمودهايى از آيات :

در روند آياتى كه در سورهء حج آمد پروردگار سبحان متعال ما نامهاى نيك خود را به ما يادآورى كرد كه هر نام تازه‌اى را شناختيم ايمانمان به خدا و شناختمان نسبت به دو و آنچه آفريده است افزونتر شد ، و هر چه شناخت انسان نسبت به آفريدگار و آفريده افزونتر شود استقامت و راست روى و هدايت او بيشتر مىشود . آن محور اساسى كه تمام اين خطها در آن با يكديگر تلاقى مىكنند همان يكتاشناسى خدا و شناختن نامهاى نيك اوست . از اين رو آيات نخستين اين درس ديگر بار بر نامهاى خداى تبارك و تعالى تأكيد كرد كه بر بندگان واجب است آفرينندهء اين عالم هستى و پديدآورنده اين زندگى را بشناسند ، ولى آنان نمىتوانند حق قدر خدا را با مقايسه با آفريدگانش دريابند و اندازه گيرند . براستى ، خدا نه تنها با نظاير ما سنجيده نمىشود بلكه حتى با آن نيروهاى فراتر از ما همچون فرشتگان و رسولان نيز سنجيده نمىشود ، جز اين كه پاره‌اى از مردم كه خدا را نمىشناسند و حق قدر و مقام در نمىيابند ذات متعال او را با گردنكشان و طاغوتها مىسنجند و آن موجودات را مىپرستند ، و از جمله مردمى هستند كه فرشتگان را براى خدا شريك مىسازند و روى به آنها مىآورند ، و برخى نيز هستند كه او را برابر با رسولانش مىنهند . / 128 در واقع خداست كه از فرشتگان و از مردم فرستادگانى بر مىگزيند كه
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 126 | احمد آرام / السيد محمد تقي المدرسي