مسأله 182 - در صحت نيت گفتن به زبان و گذراندن از ذهن معتبر نيست ( يعنى لازم نيست نيت را به زبان آورد يا از ذهن خود بگذراند ) بلكه داعى بر آن كفايت مىكند ، مانند عبادتهاى ديگر كه در آنها داعى كافى است .
تلبيّه و واجبات آن : دوم از واجبات احرام تلبيه است و هرگاه تلبيه نگويد اگرچه احرام او به نيت منعقد مىشود ، ولى محرّمات احرام قبل از گفتن تلبيه حرام نيست ، و كفّاره هم با ارتكاب يكى از آنها واجب نمىشود ، مگر در احرام حج قِران در صورتى كه اشعار يا تقليد نموده باشد ، و معنى اشعار و تقليد چون فعلًا مورد ابتلاء نيست بيانش موكول به محلّ ديگرى است .
مسأله 183 - وقت تلبيه بنابر اظهر از اول احرام است و تأخير جائز نيست مگر در چند مورد :
1 - در فرضى كه مكلّف از راه مدينه عازم مكه باشد . در اين فرض جايز است ، تأخير تلبيه تا بيداء ( بيداء اسم زمين مخصوصى است بين مكه و مدينه يك ميل گذشته از ذى الحُليفه كه ميقات است ) بلكه افضل تأخير تلبيه است تا آنجا ، ولى تأخير انداختن از بيداء جائز نيست .
مناسك حج ( ط 1391 ش ) (فارسى) — صفحة 93
مساهمون: السيد محمد صادق الروحاني
ص٩٣