مسؤوليت شيعه بودن و اسلامشناسى شده - آمده است : نشريات مؤسسه فوقالذكر و سخنرانىهاى نامبرده در اين ايام پا به مرحله خطرناكى گذاشته . . . و مصداق واقعى بدعت در دين و عليه مصالح عاليه اسلام و مسلمين است . . . و با وضع فعلى اين مؤسسه ، حقير شركت در مجالس آن را حرام مىدانم . « 1 » ايشان همچنين در ارتباط با فيلم محمد رسولالله ( صلى الله عليه وآله ) حساسيت از خود نشان داده و در تماسى كه با الازهر و نيز پادشاه وقتى سعودى ملك فيصل داشت ، كوشيد تا در اعتراض عمومى جهان اسلام بر ضد اين فيلم شركت كند . « 2 » وى نامهاى هم در سال 1352 خطاب به انورسادات و حافظ اسد درباره مسئله فلسطين و لزوم اتحاد و يكپارچگى مسلمانان در برابر اسرائيل نوشت . « 3 »
مسائل عراق نيز مورد توجه ايشان بود . از جمله در ارتباط با مسائل عراق و در حمايت آيتالله حكيم نامهاى سرگشاده به ايشان نوشت كه آقاى حكيم نيز به آن پاسخ داد . اين اطلاعيه مربوط به وضع قوانين ضداسلامى در عراق و مربوط به سال 1384 ق / 1344 ش بود . « 4 »
در سال 1345 ش بهدنبال سخنرانى اعتراضى و انتقادى ايشان ، دولت وى را همراه برخى از روحانيون ديگر دستگير كرد . در پايان اطلاعيهاى از حوزه علميه قم ، با تاريخ فروردين 1346 در اعتراض به سربازگيرى طلاب حوزه علميه قم ، دستگيرى ايشان و بعضى ديگر از علماء مورد تقبيح قرار گرفته است . « 5 » همانگونه كه
هامش
( 1 ) . اسناد انقلاب اسلامى ، ص 145
( 2 ) . در اين باره توضيحات كافى در روزنامه اطلاعات وقت و نيز شرح حالى كه از خود ايشان در باره فعاليتهاى فكرى و سياسىشان منتشر شده ، آمده است . متن اين مصاحبه را بنگريد در سايت ايشان ، كه تصاويرى هم از روزنامه اطلاعات آمده است .
( 3 ) . تصوير آن به خط ايشان در شرح حال ايشان در سايتwww . imamrohani . comآمده است .
( 4 ) . اسناد انقلاب اسلامى ، ج 1 ، ص 256
( 5 ) . اسناد انقلاب اسلامى ، ج 4 ، ص 161