2 - حرام خوارى
غذاى انسان بايد مباح و حلال باشد و از خوردن غذايى كه از راه حرام تهيه شده خوددارى شود ؛ مگر در مواردى كه انسان در اثر گرسنگى يا تشنگى به حد اضطرار و ناچارى رسيده و چيز حلال براى خوردن يا آشاميدن در دسترس نداشته باشد ، كه در اين صورت مىتواند به حدى كه خود را از خطر نجات دهد از چيزى كه حلال و مباح نيست استفاده نمايد ، ولى به هر حال بايد عوض آن را به صاحبش برگرداند .
به چند سخن حكيمانه از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم در اين رابطه توجه فرماييد : الف - « كسى كه يك لقمهء حرام بخورد تا چهل شب نمازش مقبول درگاه خداوند نشده ، تا چهل صبح دعايش مستجاب نگشته و مقدار گوشتى كه به واسطهء آن لقمه در بدن او روييده مىشود سزاوار سوختن در آتش جهنم است . . . » « 1 » ب - « در صورتى كه چهار خصلت در غذا وجود داشته باشد غذاى كامل و تمامى است : از راه حلال تهيه شده باشد ، ديگران نيز از آن بهرهمند باشند ، در آغاز غذا خوردن نام خدا بر آن برده شود ، و در پايان حمد و ستايش خداوند انجام شود . » « 2 » ج - « كسى كه غذاى حلالى را بخورد فرشتهاى بالاى سر او قرار گرفته و تا پايان غذا براى او طلب آمرزش مىنمايد ، و وقتى لقمهء حرامى در
هامش
( 1 ) - بحار الانوار ، ج 63 ، ص 314 و 315 ، حديث 7
( 2 ) - همان ، ص 314 ، حديث 2