البته نبايد اذان و اقامه با آوازى كه در مجالس فساد و لهو و بازيگرى مرسوم است گفته شود .
به هر حال براى نمازگزار - چه زن و چه مرد - مستحب است پيش از شروع نمازهاى واجب شبانهروزى ، خواه مسافر باشد يا خير ، نمازش ادا باشد يا قضا ، ابتدا اذان و پس از آن اقامه بگويد .
چگونگى اذان
« اذان » داراى هجده جمله است به ترتيب زير : 1 - چهار مرتبه
« اللَّه اكبر »
يعنى : خداوند بزرگتر از آن است كه توصيف شود .
2 - دو مرتبه
« اشْهَدُ انْ لا إله الّا اللَّه »
يعنى : گواهى مىدهم كه جز خداى يكتا خداوندى نيست .
3 - دو مرتبه
« اشْهَدُ انَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّه »
يعنى : گواهى مىدهم كه محمد فرستادهء خداست .
4 - دو مرتبه
« حَيَّ عَلَى الصَّلاة »
يعنى : بشتاب به سوى نماز .
5 - دو مرتبه
« حَيَّ عَلَى الفَلاح »
يعنى : بشتاب به سوى رستگارى .
6 - دو مرتبه
« حَيَّ عَلَى خَيْرِ اْلعَمَل »
يعنى : بشتاب به سوى بهترين كار و عمل .
7 - دو مرتبه
« اللَّهُ اكْبَر » .
8 - در پايان دو مرتبه
« لا الهَ الّا اللَّه »
يعنى : جز خداى يگانه خدايى وجود ندارد .