سخنچين بدبخت جان خود را در نزاعى كه خود باعث پيدايش آن شده از دست مىدهد .
سعدى رحمه الله در اين باره مىگويد : « سخن ميان دو دشمن چنان گوى كه گر دوست گردند شرمزده نشوى .
ميان دو كس جنگ چون آتش است * سخنچين بدبخت هيزمكش است
كنند اين و آن خوش دگر باره دل * وى اندر ميان كوربخت و خجل
ميان دو تن آتش افروختن * نه عقل است و خود در ميان سوختن » « 1 »
ج - تجسس عيوب و افشاء راز : برخى افراد بيمار دل در صدد به دست آوردن عيوب و اسرار ديگران هستند تا روزى از آنها بر ضد آن شخص و به نفع خويش استفاده نمايند ، در سخنى از امام صادق عليه السلام آمده است : « كمترين كارى كه به واسطهء آن انسان از ايمان خارج مىگردد آن است كه با كسى طرح دوستى بريزد و در مدت دوستى لغزشهاى او را به خاطر بسپارد تا زمانى به وسيلهء آنها او را سرزنش و توبيخ نمايد . » « 2 » در سخن ديگرى از ايشان به نقل از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم آمده است : « اى گروهى كه به زبان اسلام آورده ولى دلتان ايمان خالص ندارد ! مسلمانان را توبيخ نكنيد و به دنبال به دست آوردن عيوب آنان نباشيد ، چرا كه هر
هامش
( 1 ) - گلستان ، باب هشتم در آداب صحبت ، ص 260 و 261 ، شماره 12
( 2 ) - وسائل الشيعه ، ج 12 ، ص 276 ، حديث 4