است كه بر روى آنها جامههاى زيبايى پهن كردهاند ولى افرادى كه در آن قبرها قرار دارند دچار آتش و عذاب الهى هستند .
به چند سخن حكيمانه از پيشوايان دين در اين باره توجه نماييد : الف - امام على عليه السلام : « مراقبت جهت پاك بودن عمل و خالصانه بودن آن از انجام خود عمل دشوارتر است . » « 1 » ب - امام صادق عليه السلام : « هر گونه ريا و خودنمايى شرك به خداوند است . » « 2 » ج - امام صادق عليه السلام به نقل از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم : « عمل بنده به واسطهء فرشتهاى بالا برده مىشود ، در حالى كه فرشتهء بالا برنده به خاطر انجام اين عمل از طرف آن شخص خوشحال و مسرور است ، اما وقتى آن عمل به جايگاه اعمال نيك انسان برده مىشود خداوند مىفرمايد : اين عمل را در آتش دوزخ اندازيد ؛ زيرا كه اين بنده براى غير من آن كار را انجام داد . » « 3 » در حقيقت انسان رياكار دچار شرك و چندگانهپرستى است ، و با ارائهء كارش براى فريب ديگران گويا اعتقاد پيدا كرده است كه پاداش دهندهاى غير از خداوند وجود دارد ، و به همين جهت در سخنانى كه از پيشوايان معصوم عليهم السلام به ما رسيده به اين نكته اشاره شده است كه در قيامت خداوند چنين آدمى را براى گرفتن مزد و اجر كارش به سراغ همان كسانى مىفرستد كه عمل را به خاطر آنها انجام داده است .
پس اى عزيزان و اى مشتاقان حركت به سوى خدا ! ريا خارى است
هامش
( 1 ) - غرر الحكم ، ص 155 ، شماره 2903
( 2 ) - بحار الانوار ، ج 69 ، ص 281 ، حديث 3
( 3 ) - وسائل الشيعه ، ج 1 ، ص 71 ، حديث 3