فصل اول : نقش اخلاق در زندگى
در مبحث سخنى با خوانندگان گفته شد كه يكى از مراحل وجودى انسان مرحلهء احساسات و عواطف و اميال و غرائز اوست ؛ اين مرحله مربوط به روح و جان بوده و كانون آن قلب انسان مىباشد . در روح آدمى عشق و محبت و نوعدوستى و همچنين در نقطهء مقابل آن كينه و غضب و خودخواهى وجود دارد كه هر كدام از اينها به تنهايى براى انسان مضر و خطرناك است و به همين جهت او نيازمند اهرمى است تا بدان وسيله صفات روحى خويش را تعادل بخشيده و در زندگى راه وسط را بپيمايد .
اينجاست كه پاى « علم اخلاق و تهذيب نفس » به وسط كشيده مىشود ؛ از قرآن مجيد استفاده مىشود كه يكى از اهداف بزرگ انبياء بعد از تلاوت آيات الهى بر مردم ، تزكيه و پاك كردن روح آنها و رشد و نموّ دادن ملكات وفضيلتهاى انسانى در وجود آنها بوده است « 1 » ؛ آنها گلهاى فضيلت را بر شاخسار وجود انسانها آشكار ساخته و انواع صفات زشت را كه همانند غبارى بر دامن آنها نشسته بود بر طرف مىكردند . از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم نقل
هامش
( 1 ) - سورهء بقره ( 2 ) : آيهء 129