تخطي إلى المحتوى الرئيسي

همپاى انقلاب (خطبه هاى نماز جمعه) (فارسى) — صفحة 816

مساهمون:

ص٨١٦
وَ سَلامُهُ عَلَيْهِمْ اجْمَعينَ . عِبادَ اللَّه ! اتَّقُوا اللَّه . بندگان خدا ! پرهيزكار باشيد . در فكر ، انگيزه ، عمل ، سخن ، قلم و روح ، پرهيزكارى را رعايت كنيد . از همهء ابعاد سياسى ، فكرى ، مالى و . . . با تقوا باشيد . دو نكته مرا نگران مىكند و به نظر من ، مخالفِ حكمت يعنى تصميمِ مبتنى بر عقل و خرد و مخالف موعظهء حسنه و جدال احسن است . با خود در بارهء لزومِ صحبت كردن در بارهء اين موضوعات فكر كردم . احتمال قوى دادم كه من موظف باشم در اين باره صحبت كنم . به همين دليل در اين خطبه در بارهء اين دو مسئله با شما صحبت مىكنم . يكى از آن دو مسئله كه به نظر من بسيار مهم‌تر است ، نغمه‌هاى ناهنجارى است كه گاهى اوقات در بارهء مصالحه ، همكارى ، توافق ، نزديكى و در واقع تسليم در برابر آمريكا ، سر داده مىشود . اين نغمه‌ها هر چند بسيار كم اثر و كم رنگ و بسيار ناقص است ؛ اما در جامعهء انقلابى ما نبايد از زبان و قلمِ كسى چنين نغمه‌هايى تراوش كند . اكنون ما در نيمهء اولِ دههء دومِ انقلاب هستيم . انقلاب ما ، يك انقلاب اسلامى ، دينى و الهى است . چرا بعضىها به خودشان اجازه مىدهند و جرأت مىكنند چنين حرف‌هاى باطل ، غلط ، ناگوار ، خلاف مصلحت و خلاف دين را بر زبان‌هايشان جارى كنند ؟ گويندگانِ اين گونه سخن‌ها ، چه هدفى را دنبال مىكنند ؟ آيا با گفتنِ اين حرف‌ها ، مىخواهند مطلبى را به عنوان يك موضوع خام در جامعه مطرح كنند تا مورد بحث و بررسى و ارزيابى قرار گيرد و در نتيجهء پژوهش‌ها و بررسىها و برخورد آراء و افكار ، مطلب پخته شود و بهترين نظريه و راه حل ، استنباط گردد ؟ آيا اينها با انگيزهء خيرخواهى و دلسوزى ، ضرورتِ ارتباط با آمريكا را مطرح مىكنند ؟ آيا آنها فكر مىكنند ما از آمريكا بسيار دور افتاده‌ايم و در وضعيت كنونىِ دنيا ، اگر كسى در سايهء آمريكا زندگى نكند ، بايد در زير آفتاب بسوزد . نظريهء خود را هم حق تشخيص مىدهند . بنا بر اين مىگويند : در وضعيت كشور ما كه آزادى قلم و بيان وجود دارد ، شما آزاد هستيد كه بگوييد : مرگ بر آمريكا . من هم مىگويم : همكارى با آمريكا . ( شعار نمازگزاران : « مرگ بر آمريكا » ) آيا به اين دليل ، اين موضوع را مطرح مىكنند كه افكار جامعه را بسنجند و ببينند چند درصد از مردمْ ضد آمريكا و چند درصد موافق آمريكا هستند ؟ آيا مىخواهند بفهمند كه مردم از انقلاب خسته شده و از گذشتهء انقلابىِ خود توبه كرده‌اند و فهميده‌اند راه انقلابْ باطل بوده است يا خير ، مردم همچنان به انقلاب وفا دارند ؟ آيا كسانى كه نغمهء ارتباط با آمريكا را سر مىدهند ، مىدانند كه اين نغمه در گوشِ جامعهء انقلابى و امت هميشه در صحنهء ايران بسيار ناهنجار است ؛ اما مىخواهند با سر دادنِ اين نغمه ، كم كم براى پذيرشِ ارتباط با آمريكا ، زمينه‌سازى كنند ؟ شايد كسانى كه اين نغمه را سر مىدهند ، با خود فكر كرده‌اند كه كم كم گوشِ مردم به اين نغمه عادت مىكند و برايشان عادى مىشود . آنگاه ما مىتوانيم اهدافمان را اجرا كنيم . ممكن است با خودشان فكر كرده باشند كه اين راه ، يك يا دو قربانى مىخواهد و خود را براى آن هم آماده كرده باشند ! اما من گمان مىكنم كه فردى كه براى سر دادنِ اين نغمه ، پا به ميدان گذاشت ، آخرين نفر باشد . شما در سال‌هاى اخير ، خانواده‌هاى شهدا ، گلزارهاى شهدا و جنازه‌هاى پاره پارهء شهيدان